Doorgaan naar hoofdcontent

Blog 45 - Lucht

Op een van de laatste avonden in ons vakantiehuis in Friesland zagen we iets prachtigs. Hoewel de afgelopen herfst me met regelmaat versteld heeft doen staan met al zijn schitterende luchten, was er geen een zo mooi als die op deze foto.
Een terugblik op de mooiste lucht die ik ooit heb gezien...

Elke avond checkt Jan Paul vanuit 't keukenraam de zonsondergang vanuit ons vakantiehuisje. Elke avond is hij prachtig, maar vanavond sloeg echt alles.
We liepen naar het leegstaande huisje tegenover die van ons, met uitzicht op het meer, om foto's te maken vanuit de achtertuin. Ik gleed nog bijna uit op de spekgladde, natte steiger. 😅. 

Feit is, dat deze luchten er niet geweest waren tijdens een zonnige, strakblauwe, wolkenloze zomer. Dan hadden we niet kunnen genieten van deze adembenemende uitzichten...
En misschien is dat, wat me aan het denken zette. Want het leven bestaat ook niet uit enkel strakblauwe, stralende zomers. Nooit. Hoe graag we dat ook willen. Hoe vurig we dat ook wensen. Er zijn gewoon heel veel donkere wolken en stortbuien. Eindeloze natte zomers, waar geen einde aan lijkt te komen.

Maar als je na zo'n natte dag dit uitzicht krijgt, als God zo'n cadeautje geeft, dan besef ik me hoe klein ik ben en hoe groot Hij is.
Dat ik het niet zelf kan en niet zelf wil. God is in control. Altijd. Welk weer het ook is.
En vaak ontdek je dat pas, als het weer juist tegenzit...



Reacties

Een reactie posten

Bedankt voor je reactie!

Populaire posts van deze blog

Blog 58: The End

Beurs, maar blessed! De allerlaatste keer: de vijfde operatie van m'n reconstructietraject. Finally. En dubbel feest: in de vroege ochtend kreeg ik nog een telefoontje van mijn lieve oncologisch chirurg met een goede scan-uitslag! Dus helemaal happy samen met Jan Paul naar Kliniek Rijk van Nijmegen in Groesbeek . Na de eerste twee keer ziekenhuis werd ik nu voor de derde keer op rij op deze supermooie plek geopereerd, want Rijnstate Clinics maakt ook gebruik van een prachtig, fijn extern OK-complex. Heerlijk groene ligging, persoonlijk, warm en altijd hetzelfde team. Daar ga ik heel goed op. Drie keer is scheepsrecht dus ik trakteerde op Gelderse Verleiding, koos nog één keer voor 'Goodness of God' als muziekje op de OK, nam afscheid en kreeg een verrassing waarbij anesthesioloog, verpleegkundigen en de directeur nog wat liefs voor me hadden opgeschreven. Nou, daar moet je toch even een traantje van wegpinken (vooral als je onder narcose bent geweest 🤪). Ruim anderha...

Blog 57: lipofilling ronde 4

Een gouden strik hangt te pronken aan de statige voordeur van deze omgebouwde villa. Hoewel het van zichzelf al een plaatje is om te zien. Na twee keer ziekenhuis, heb ik nu voor de tweede keer het voorrecht hier geopereerd te worden voor m'n reconstructietraject. Je moet er zelfs aanbellen. Een verpleegkundige doet open en laat net twee mensen naar buiten. Het gaat hier altijd vlot.  Ze is een oude rot in het vak, - zoals de meesten hier is me opgevallen - en ik herken haar gelijk. Pfff. Dat helpt dus ook. Direct volgt de intake. Ze maakt nog een grapje over de vorige keer, toen ik wat beroerd uit de narcose kwam en het '9 tot 5-rooster' in de war stuurde. De anesthesiemedewerker bleef om te helpen, omdat ze anders alleen zou zijn geweest. Ook die ruimte is er. Ze hadden me in een rolstoel op het terras gezet en op verzoek vol gegooid met bouillon, zodat ik niet flauw zou vallen. Wat een schatten. Het is al zes maanden geleden, maar ze weet het nog. Ook dat helpt. Al kun j...

Blog 55: Life goes on

Het wordt wel juni waarschijnlijk voor lipofilling ronde 3. Juni. Geen april dus. Dat duurt nog heel lang. Garanties dat ik kan zwemmen in de zomervakantie heb ik dus ook niet. De ontsteking van een paar weken geleden is weg met dank aan de antibiotica en de chirurg was tevreden vanmorgen, maar ze wil het rust geven. 'Ik kan het maar 1 keer goed doen', zei ze. En ik vind het eigenlijk niet zo erg, geloof ik. Even een poosje rust. Hoop ik. Life goes on. Maandagmiddag kreeg ik m'n diploma van de incompany-opleiding van m'n werk. Echt een feestje. Trots. Vrijdag trouwt m'n schoonzusje en zijn we ceremoniemeesters. Nog een feestje. Dinsdag heb ik m'n halfjaarlijkse controle. Even bijpraten met m'n grote vriend. Ook een feestje. Ja echt. Dus eigenlijk wil ik gewoon dankbaar zijn. Vanmorgen toen ik naar de auto liep, zag ik een regenboog. En het raakte me. Want dat was heel lang geleden. In m'n hoofd, maar ook in de lucht. Hoop. Trouw. Rust. Het is maar op 1...