Doorgaan naar hoofdcontent

Blog 3 - Ziekenzalving

Als er iets in je groeit, wat er niet hoort, wil je maar één ding:
weg ermee en wel zo snel mogelijk. Helaas bleek dat iets ingewikkelder dan ik hoopte. Toch, na MRI en echo's die te weinig duidelijkheid gaven over de exacte grootte van de tumor, kreeg ik te horen dat ik eerst geopereerd zou worden. Op basis van de uitslag daarna, zou besloten worden of chemotherapie nog nodig zou zijn. Pffffff, ik was God zo ontzettend dankbaar dat het in deze volgorde ging!

Na al die bezoekjes aan het ziekenhuis voelde Oncologie allang niet meer als 'eng'. Gek he. 
Inmiddels hebben we steeds te maken met dezelfde arts (oncologisch chirurg) die echt wel heel erg aardig blijkt te zijn. En met dezelfde Mammacare-verpleegkundigen die echt wel heel erg lief zijn ❤. 

Op woensdag 3 november zal ik geopereerd worden. Heel spannend vind ik dat. Het wordt een rigoureuze operatie. Alles weg aan beide kanten, zodat de kans dat de kanker terugkomt kleiner is. Als de tumor groter is dan een centimeter, krijg ik na de operatie alsnog chemotherapie. Helaas heb ik een agressievere vorm, Triple negatief. Dat komt niet zoveel voor bij 'jonge' mensen. Daarom moest er ook een erfelijkheidsonderzoek gedaan worden via een bloedtest. We wachten nog op de uitslag. Als ik gendrager ben, moeten ook mijn eierstokken eruit. Heftig, maar ik denk er nog niet over na. We hebben al gehoord, dat de kans klein is, dat we de uitslag nog voor de operatie krijgen. Dus voorlopig parkeer ik dat even. Parkeren... ook daar was ik altijd heel slecht in. En nu kan ik het wel. God is goed.

Jakobus 5
In de auto luisteren we altijd naar UCB2. Dat is een Engelse, christelijke radiozender. Ook thuis staat hij weleens aan. Terwijl ik in huis bezig was, kwam er een overdenking langs uit Jakobus 5. Het ging over ziekenzalving. Toen ging er belletje rinkelen. Natuurlijk... dat staat ook in de Bijbel! Ik vond het wel een beetje spannend. Ik had er helemaal geen ervaring mee enzo. Nadat ik ervoor gebeden had en we het op onze Bijbelkring besproken hadden, besloot ik een van onze oudsten te bellen. Binnen drie kwartier was het rond. Op zondag voor de operatie zouden ze bij ons thuis komen. Hoe fijn!

Ik heb het als een bijzonder en bemoedigend moment ervaren. God was er. Ziekenzalving is niet zozeer alleen gericht op genezing, maar ook op vervulling van de Heilige Geest en vergeving. Wat een voorrecht dat dit kon en dat God dit aanreikt in de Bijbel. En hoe dankbaar was ik, dat we zo'n fijne gemeente hebben die voor ons bidt en zo meeleeft.

De dag erna werd ik ineens opgebeld. De uitslag van het erfelijkheidsonderzoek was toch al wél binnen en ik was geen gendrager! Dat betekende dus ook geen consequenties voor familieleden... Halleluja! Je wilt niet weten hoe opgelucht we waren. En hoe ontzettend dankbaar... 

Copyrights: Dailyverses.net Jakobus 5: 14-15

Reacties

Populaire posts van deze blog

Blog 58: The End

Beurs, maar blessed! De allerlaatste keer: de vijfde operatie van m'n reconstructietraject. Finally. En dubbel feest: in de vroege ochtend kreeg ik nog een telefoontje van mijn lieve oncologisch chirurg met een goede scan-uitslag! Dus helemaal happy samen met Jan Paul naar Kliniek Rijk van Nijmegen in Groesbeek . Na de eerste twee keer ziekenhuis werd ik nu voor de derde keer op rij op deze supermooie plek geopereerd, want Rijnstate Clinics maakt ook gebruik van een prachtig, fijn extern OK-complex. Heerlijk groene ligging, persoonlijk, warm en altijd hetzelfde team. Daar ga ik heel goed op. Drie keer is scheepsrecht dus ik trakteerde op Gelderse Verleiding, koos nog één keer voor 'Goodness of God' als muziekje op de OK, nam afscheid en kreeg een verrassing waarbij anesthesioloog, verpleegkundigen en de directeur nog wat liefs voor me hadden opgeschreven. Nou, daar moet je toch even een traantje van wegpinken (vooral als je onder narcose bent geweest 🤪). Ruim anderha...

Blog 57: lipofilling ronde 4

Een gouden strik hangt te pronken aan de statige voordeur van deze omgebouwde villa. Hoewel het van zichzelf al een plaatje is om te zien. Na twee keer ziekenhuis, heb ik nu voor de tweede keer het voorrecht hier geopereerd te worden voor m'n reconstructietraject. Je moet er zelfs aanbellen. Een verpleegkundige doet open en laat net twee mensen naar buiten. Het gaat hier altijd vlot.  Ze is een oude rot in het vak, - zoals de meesten hier is me opgevallen - en ik herken haar gelijk. Pfff. Dat helpt dus ook. Direct volgt de intake. Ze maakt nog een grapje over de vorige keer, toen ik wat beroerd uit de narcose kwam en het '9 tot 5-rooster' in de war stuurde. De anesthesiemedewerker bleef om te helpen, omdat ze anders alleen zou zijn geweest. Ook die ruimte is er. Ze hadden me in een rolstoel op het terras gezet en op verzoek vol gegooid met bouillon, zodat ik niet flauw zou vallen. Wat een schatten. Het is al zes maanden geleden, maar ze weet het nog. Ook dat helpt. Al kun j...

Blog 55: Life goes on

Het wordt wel juni waarschijnlijk voor lipofilling ronde 3. Juni. Geen april dus. Dat duurt nog heel lang. Garanties dat ik kan zwemmen in de zomervakantie heb ik dus ook niet. De ontsteking van een paar weken geleden is weg met dank aan de antibiotica en de chirurg was tevreden vanmorgen, maar ze wil het rust geven. 'Ik kan het maar 1 keer goed doen', zei ze. En ik vind het eigenlijk niet zo erg, geloof ik. Even een poosje rust. Hoop ik. Life goes on. Maandagmiddag kreeg ik m'n diploma van de incompany-opleiding van m'n werk. Echt een feestje. Trots. Vrijdag trouwt m'n schoonzusje en zijn we ceremoniemeesters. Nog een feestje. Dinsdag heb ik m'n halfjaarlijkse controle. Even bijpraten met m'n grote vriend. Ook een feestje. Ja echt. Dus eigenlijk wil ik gewoon dankbaar zijn. Vanmorgen toen ik naar de auto liep, zag ik een regenboog. En het raakte me. Want dat was heel lang geleden. In m'n hoofd, maar ook in de lucht. Hoop. Trouw. Rust. Het is maar op 1...