Doorgaan naar hoofdcontent

Blog 17 - van Hannah

Hoi, ik ben Hannah. Ik ben 10 jaar. Het is heel vervelend om een moeder te hebben met borstkanker. Je gaat er veel aan denken en het is helemaal niet leuk. Voor mij is het heel moeilijk op school, want ik kan me dan niet goed concentreren. Het is heel fijn dat je vriendinnen dan wel veel aan je denken. Ze troosten je en ze helpen je ook met andere dingen.
Ik zelf moet er echt heel veel aan denken op school in huis en ook op andere plekken.
Ik ga zelf ook naar Intraverte. Dan ga je met iemand oefeningetjes doen die je helpen met dit soort dingen. Mijn vriendin heeft nu ook een tante met borstkanker. Dan ben ik dus niet de enige, dat is wel fijn.
Ik hoop dat dit bij mijn moeder nooit meer terug komt.
Wij doen na elke chemo iets leuks, bijvoorbeeld iets lekkers eten of film kijken. Dit is een hele goeie tip voor thuis, want dit kan je thuis ook doen. Doe leuke dingen thuis. Maak het gezellig in huis. Maak er een heel groot feest van als je moeders chemo's af zijn of als de operatie goed is gegaan. Doe gewoon iets leuks.
Nog een tip: help je moeder of wie dan ook, help haar/hem met de was, de vaatwasser, de auto wassen.

Ik ben heel snel bang dat ze zich niet lekker voelt of misselijk is. Het gaat echt heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel goed met haar. Ze is wel heel snel moe na haar chemo, maar dan help ik haar wel.

We geloven erin dat God voor ons zorgt en dat hij ons beschermt in alle nare tijden.





Reacties

  1. Hanna, ik vind het heel dapper dat je dit met iedereen deeld. En hoe jij je gevoel in deze blog hebt verwoord. Toppie! Blijf dit doen , schrijven wat jou bezig houdt. Ik wens jou heel veel sterkte op school en dat je met je moeder veel leuke dingen mag doen!! Dikke knuffel , Suma uit vvge

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel erg lief Hannah. Wat fijn dat je zo heel erg lief bent voor mama. (En ook voor papa en Jonathan.) Wat heb je een mooie muts op! Je bent nog knapper dan mama. Dat komt natuurlijk omdat zij geen bril heeft. :-) knuffel opa.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Marleen Verboom8 maart 2022 om 20:47

    Lieve Hannah., Je bent een kanjer ��

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je reactie!

Populaire posts van deze blog

Blog 58: The End

Beurs, maar blessed! De allerlaatste keer: de vijfde operatie van m'n reconstructietraject. Finally. En dubbel feest: in de vroege ochtend kreeg ik nog een telefoontje van mijn lieve oncologisch chirurg met een goede scan-uitslag! Dus helemaal happy samen met Jan Paul naar Kliniek Rijk van Nijmegen in Groesbeek . Na de eerste twee keer ziekenhuis werd ik nu voor de derde keer op rij op deze supermooie plek geopereerd, want Rijnstate Clinics maakt ook gebruik van een prachtig, fijn extern OK-complex. Heerlijk groene ligging, persoonlijk, warm en altijd hetzelfde team. Daar ga ik heel goed op. Drie keer is scheepsrecht dus ik trakteerde op Gelderse Verleiding, koos nog één keer voor 'Goodness of God' als muziekje op de OK, nam afscheid en kreeg een verrassing waarbij anesthesioloog, verpleegkundigen en de directeur nog wat liefs voor me hadden opgeschreven. Nou, daar moet je toch even een traantje van wegpinken (vooral als je onder narcose bent geweest 🤪). Ruim anderha...

Blog 57: lipofilling ronde 4

Een gouden strik hangt te pronken aan de statige voordeur van deze omgebouwde villa. Hoewel het van zichzelf al een plaatje is om te zien. Na twee keer ziekenhuis, heb ik nu voor de tweede keer het voorrecht hier geopereerd te worden voor m'n reconstructietraject. Je moet er zelfs aanbellen. Een verpleegkundige doet open en laat net twee mensen naar buiten. Het gaat hier altijd vlot.  Ze is een oude rot in het vak, - zoals de meesten hier is me opgevallen - en ik herken haar gelijk. Pfff. Dat helpt dus ook. Direct volgt de intake. Ze maakt nog een grapje over de vorige keer, toen ik wat beroerd uit de narcose kwam en het '9 tot 5-rooster' in de war stuurde. De anesthesiemedewerker bleef om te helpen, omdat ze anders alleen zou zijn geweest. Ook die ruimte is er. Ze hadden me in een rolstoel op het terras gezet en op verzoek vol gegooid met bouillon, zodat ik niet flauw zou vallen. Wat een schatten. Het is al zes maanden geleden, maar ze weet het nog. Ook dat helpt. Al kun j...

Blog 55: Life goes on

Het wordt wel juni waarschijnlijk voor lipofilling ronde 3. Juni. Geen april dus. Dat duurt nog heel lang. Garanties dat ik kan zwemmen in de zomervakantie heb ik dus ook niet. De ontsteking van een paar weken geleden is weg met dank aan de antibiotica en de chirurg was tevreden vanmorgen, maar ze wil het rust geven. 'Ik kan het maar 1 keer goed doen', zei ze. En ik vind het eigenlijk niet zo erg, geloof ik. Even een poosje rust. Hoop ik. Life goes on. Maandagmiddag kreeg ik m'n diploma van de incompany-opleiding van m'n werk. Echt een feestje. Trots. Vrijdag trouwt m'n schoonzusje en zijn we ceremoniemeesters. Nog een feestje. Dinsdag heb ik m'n halfjaarlijkse controle. Even bijpraten met m'n grote vriend. Ook een feestje. Ja echt. Dus eigenlijk wil ik gewoon dankbaar zijn. Vanmorgen toen ik naar de auto liep, zag ik een regenboog. En het raakte me. Want dat was heel lang geleden. In m'n hoofd, maar ook in de lucht. Hoop. Trouw. Rust. Het is maar op 1...