Doorgaan naar hoofdcontent

Blog 22 - Blessed

Blessed. Weer zo'n woord wat ik in het Engels mooier vind dan in het Nederlands. 
Maar als ik een woord zou moeten kiezen om het afgelopen half jaar samen te vatten, zou dat het zijn.
Als ik dan toch kanker moest krijgen, dan maar op deze manier... 
Ik voel me een gezegend mens, dat dit hele traject zo mocht verlopen.
Dat Jan Paul er altijd voor me was. We hebben het echt samen gedaan. 
Ook al beleven we het elk op een andere manier. Dat geeft niet.  

Er speelt zoveel door mijn hoofd. Een beetje chaos eigenlijk.
Hoe ga ik afsluiten? Hoe ga ik dit halve jaar beëindigen? 
En ga ik door met bloggen? Dat weet ik nog niet.  
Maar waar sluit je iets vaak mee af? Met bedankjes, toch? 
Dat gaan we doen. Morgen trakteren we op de Dagbehandeling. 
Met een echte Barneveldse lekkernij. En kaartjes. Natuurlijk. 
En misschien wel met wat knuffels. Of tranen. Wie weet. 

En dan ook een dankjewel voor jullie, die dit wilden lezen. Of die meeleefden. Of mee gingen bidden. Of kaartjes stuurden of praatjes maakten of appten met lieve woorden of liedjes of cadeautjes gaven of....
Ik zou jullie allemaal een heel dikke knuffel willen geven. Want het was echt superfijn, dat medeleven. Blessed.

De vlag kan in elk geval uit! Dochterlief wil ook per se trakteren op school morgen. 
En ze maakte met een vriendinnetje een bord voor in de tuin. Want iedereen moet weten dat mama weer beter is. Dus het wordt een bijzondere dag morgen. En 's avonds is de Paasviering op school. Daar is mama dan helaas niet bij, maar papa gelukkig wel. 
En dat is toch ook wel heel bijzonder. Mijn zus wees me een paar weken geleden op het feit dat mijn laatste chemo in de stille week zou zijn. De week voor Pasen. Hét belangrijkste feest wat mij betreft: Jezus stierf voor al mijn verkeerde dingen, maar overwon de dood en stond weer op! Wat een liefde, voor mij, maar ook voor jou. Blessed... voor altijd.

Ik dank God, boven alles. Zonder Hem had ik dit nooit gekund. Nooit. 
Aan Hem heb ik dit allemaal te danken. Zo zie ik dat echt. 
Hij gaf ons de kracht, hoe pittig het ook was, om vol te houden en door te gaan.
Daar zit niks van mezelf bij. Blessed. 

Ik sluit af met de lyrics van een prachtig liedje. 'Blessings' van Laura Story.
En ik wens jou ook Gods zegen. Dat je je 'blessed' mag weten. 


We pray for blessings, we pray for peace
Comfort for family, protection while we sleep
We pray for healing, for prosperity
We pray for Your mighty hand to ease our suffering
And all the while, You hear each spoken need
Yet love us way too much to give us lesser things

'Cause what if Your blessings come through raindrops
What if Your healing comes through tears
What if a thousand sleepless nights are what it takes to know You're near
What if trials of this life are Your mercies in disguise

We pray for wisdom, Your voice to hear
We cry in anger when we cannot feel You near
We doubt Your goodness, we doubt Your love
As if every promise from Your word is not enough
And all the while, You hear each desperate plea
And long that we'd have faith to believe

'Cause what if Your blessings come through raindrops
What if Your healing comes through tears
What if a thousand sleepless nights are what it takes to know You're near
What if trials of this life are Your mercies in disguise

When friends betray us
When darkness seems to win
We know the pain reminds this heart
That this is not
This is not our home

It's not our home

'Cause what if Your blessings come through raindrops
What if Your healing comes through tears
And what if a thousand sleepless nights are what it takes to know You're near

What if my greatest disappointments or the aching of this life
Is the revealing of a greater thirst this world can't satisfy
And what if trials of this life-
The rain, the storms, the hardest nights
Are Your mercies in disguise



Reacties

Populaire posts van deze blog

Blog 58: The End

Beurs, maar blessed! De allerlaatste keer: de vijfde operatie van m'n reconstructietraject. Finally. En dubbel feest: in de vroege ochtend kreeg ik nog een telefoontje van mijn lieve oncologisch chirurg met een goede scan-uitslag! Dus helemaal happy samen met Jan Paul naar Kliniek Rijk van Nijmegen in Groesbeek . Na de eerste twee keer ziekenhuis werd ik nu voor de derde keer op rij op deze supermooie plek geopereerd, want Rijnstate Clinics maakt ook gebruik van een prachtig, fijn extern OK-complex. Heerlijk groene ligging, persoonlijk, warm en altijd hetzelfde team. Daar ga ik heel goed op. Drie keer is scheepsrecht dus ik trakteerde op Gelderse Verleiding, koos nog één keer voor 'Goodness of God' als muziekje op de OK, nam afscheid en kreeg een verrassing waarbij anesthesioloog, verpleegkundigen en de directeur nog wat liefs voor me hadden opgeschreven. Nou, daar moet je toch even een traantje van wegpinken (vooral als je onder narcose bent geweest 🤪). Ruim anderha...

Blog 57: lipofilling ronde 4

Een gouden strik hangt te pronken aan de statige voordeur van deze omgebouwde villa. Hoewel het van zichzelf al een plaatje is om te zien. Na twee keer ziekenhuis, heb ik nu voor de tweede keer het voorrecht hier geopereerd te worden voor m'n reconstructietraject. Je moet er zelfs aanbellen. Een verpleegkundige doet open en laat net twee mensen naar buiten. Het gaat hier altijd vlot.  Ze is een oude rot in het vak, - zoals de meesten hier is me opgevallen - en ik herken haar gelijk. Pfff. Dat helpt dus ook. Direct volgt de intake. Ze maakt nog een grapje over de vorige keer, toen ik wat beroerd uit de narcose kwam en het '9 tot 5-rooster' in de war stuurde. De anesthesiemedewerker bleef om te helpen, omdat ze anders alleen zou zijn geweest. Ook die ruimte is er. Ze hadden me in een rolstoel op het terras gezet en op verzoek vol gegooid met bouillon, zodat ik niet flauw zou vallen. Wat een schatten. Het is al zes maanden geleden, maar ze weet het nog. Ook dat helpt. Al kun j...

Blog 55: Life goes on

Het wordt wel juni waarschijnlijk voor lipofilling ronde 3. Juni. Geen april dus. Dat duurt nog heel lang. Garanties dat ik kan zwemmen in de zomervakantie heb ik dus ook niet. De ontsteking van een paar weken geleden is weg met dank aan de antibiotica en de chirurg was tevreden vanmorgen, maar ze wil het rust geven. 'Ik kan het maar 1 keer goed doen', zei ze. En ik vind het eigenlijk niet zo erg, geloof ik. Even een poosje rust. Hoop ik. Life goes on. Maandagmiddag kreeg ik m'n diploma van de incompany-opleiding van m'n werk. Echt een feestje. Trots. Vrijdag trouwt m'n schoonzusje en zijn we ceremoniemeesters. Nog een feestje. Dinsdag heb ik m'n halfjaarlijkse controle. Even bijpraten met m'n grote vriend. Ook een feestje. Ja echt. Dus eigenlijk wil ik gewoon dankbaar zijn. Vanmorgen toen ik naar de auto liep, zag ik een regenboog. En het raakte me. Want dat was heel lang geleden. In m'n hoofd, maar ook in de lucht. Hoop. Trouw. Rust. Het is maar op 1...